Bahá'íar gera sér ljóst að þær stórfelldu breytingar sem við höfum orðið vitni að á síðustu hundrað árum - og sem enn eiga sér stað fyrir augum okkar - hafa verið knúnar af stað vegna komu nýs guðlegs boðbera og hafa orðið fyrir áhrifum af ljósi nýrrar opinberunar.

Fyrir fáum árum var orðatiltækið „ný heimsskipan“ allt í einu komið í hátísku út um allan heim og óspart notað. Árið 1988 talaði Mikhail Gorbachev, forseti Sovétríkjanna, um það hjá Sameinuðu þjóðunum að nauðsyn væri að leita eftir „allsherjar samkomulagi manna“, samhliða því að mannkynið stefni að „nýrri heimsskipan“. Árið 1990 greip George Bush, forseti Bandaríkjanna, til þessa orðalags til þess að lýsa samvinnu meðal þjóða eftir lok Kalda stríðiðsins - og átti þá sérstaklega við aðgerðir Sameinuðu þjóðanna gegn ofbeldi við Persaflóa.

Síðan hefur þetta orðalag orðið æ algengara í munni háskólamanna, fréttamanna og þjóðarleiðtoga og nær nú yfir vangaveltur um hvernig best megi skipuleggja næsta stig félagslegs og stjórnmálalegs lífs á jörðunni. Þrátt fyrir allar umræðurnar, hefur „hin nýja heimsskipan“ í raun aldrei verið skilgreind. Upphaf hennar er augljóst en útfærslan, er ágiskunarefni.

Í hugum bahá'ía hafa orðin „ný heimsskipan“ skýra og afmarkaða merkingu. Fyrir meira en hundrað árum notaði Bahá'u'lláh þetta orðalag til þess að flokka ýmsar gagngerar breytingar í stjórnmálum, félagsmálum og trúarlífi heimsins. Hann ritaði: „Tákn aðsteðjandi hamfara má nú þegar greina, því að ríkjandi skipulag sýnist hörmulega gallað. Brátt mun ríkjandi skipulagi verða vafið saman og nýtt breitt út í þess stað.“

Bahá'íar gera sér ljóst að þær stórfelldu breytingar sem við höfum orðið vitni að á síðustu hundrað árum - og sem enn eiga sér stað fyrir augum okkar - hafa verið knúnar af stað vegna komu nýs guðlegs boðbera og hafa orðið fyrir áhrifum af ljósi nýrrar opinberunar. Kannski virðist það lýsing á auðtrúa fólki. En, ef Guð er til og fulltrúi hans gekk um á jörðinni fyrir hundrað árum, þá hljóta áhrifin augljóslega að ná langt út yfir mörk þess tíma sem hann var uppi.

Í vitund bahá'ía spannar því hugmyndin um nýja heimsskipan miklu meira en pólitíska nýsköpun, kynningu á sýn fáeinna þjóðarleiðtoga eða lögfræðilegt sköpunarverk háskólamenntaðra sérfræðinga. Þess í stað er það „stórfenglegt fyrirkomulag“ sem Bahá'u'lláh lýsti og sem tekið hefur upp grundvallarreglur kenninga hans. Hin nýja heimsskipan spannar, eins og bahá'í trúin sjálf, allt athafnasvið manna allt frá félagsmálum og stjórnmálum til almennra mannlegra samskipta hvort sem þau snúa að menningarlegu, andlegu, efnahagslegu eða félagslegu lífi. Hún táknar bæði innri og ytri umsköpun.

Þessi stórbrotna framtíðarsýn er það sem bahá'íar vinna að og telja á næsta leyti. Það er í eðli sínu uppfylling spádómsorða Jesaja í Biblíunni um þann tíma þegar þjóðirnar muni „smíða plógjárn úr sverðum sínum og sniðla úr spjótum sínumŠ og ekki skulu þær temja sér hernað framar.“ Þetta er það sem kristnir menn hafa beðið um öldum saman þegar þeir fara með Faðirvorið og vitna um tilkomu Guðs ríkis, „svo á jörðu sem á himni.“

Þessi framtíðarsýn er einnig inntakið í því fyrirheiti islam að ljós réttlætis Guðs muni í fyllingu tímans skína skært á allri jörðinni og „þér skuluð hvorki sjá þar lautir né hóla“.

Frjóangar þessarar sögulegu ummyndunar eru sýnilegir nú á dögum í breytingum sem vita á þessa nýju heimsskipan. Tilkomu hennar má greina í ótal dæmum eins og: aldarlangri viðleitni til jafnræðis fyrir konur og minnihlutahópa, í viðleitni til aukins efnahagslegs réttlætis og útrýmingar ævafornrar mismununar auðs og stéttar og í aldarlangri þróun í þá átt að þjóðir séu í auknum mæli annarri háðar.

Bahá'u'lláh sá þessa þróun fyrir. Hann talaði um þá umbreytingu mannkynsins sem væri í vændum og setti fram meginreglur og ráðleggingar sem verða mættu til félagslegra umbóta á þessum nýju tímum.

Margir hugsjónamenn okkar daga styðja svipaðar meginreglur og hugmyndir. Eins og áður var sagt fela félagslegar kenningar Bahá'u'lláh á margan hátt í sér það sem felst í skilningi okkar á framfarasinnuðu nútímaþjóðfélagi. En framsetning hugmynda um nýja heimsskipan er ekki nóg til þess að ummynda heiminn og koma henni á, eins og hrun kommúnismans hefur sýnt. Hin nýja heimsskipan getur aðeins byggt upp á djúpum skilningi á andlegri raunveru mannkynsins, raunveru sem á rætur í kjarna tilvistar okkar.

Það er hinn andlegi heimur sem er uppspretta þeirra eðliskosta mannsins sem leiða af sér einingu og samræmi, innsæi og skilning og gera unnt að takast sameiginlega á við hlutina. Meðal þessara eðliskosta eru ást, hugrekki, framsýni, fórnfýsi og auðmýkt. Þessir eiginleikar, sem teljast í meginatriðum andlegs eðlis, mynda hina ósýnilegu en þó ómissandi undirstöðu mannlegs samfélags.

Ef við hugleiðum sambandið milli andlegra eiginleika og félagslegrar þróunar þá er gagnlegt að rifja upp hvernig hinir miklu andlegu kennarar heimsins hafa veitt mannkyninu leiðsögn. Siðaboðskapur boðorðanna tíu og gullnu reglunnar sem er að finna í nær öllum trúarbrögðum eru dæmi um slíkar trúarlegar kenningar og þjóna bæði sem siðrænar lífsreglur og hvatning til andlegra framfara. Þær hafa gegnsýrt mannlega vitund og alstaðar stuðlað að endursköpun menningar. Jafnvel fyrir þann sem ekki trúir hafa slíkar kenningar augljóst gildi.

Á liðnum öldum hafa slíkar andlegar kenningar fyrst og fremst beinst að einstaklingnum - eða samstillingu fámennra hópa. Siðrænn boðskapur hefur líka fyrst og fremst miðast við hegðun einstaklingsins: þú skalt ekki stela, þú skalt ekki ljúga, elska skalt þú náunga þinn.

Í dag verður skilningur okkar á andlegleika ekki aðeins að ná til einstaklinga og smáhópa, heldur til sameiginlegrar þróunar mannkynsins sem heildar. Ástæðan er sú að mannkynið hefur náð stigi fullþroska svo aldagömul fyrirheit um öld friðar og réttlætis geta nú uppfyllst.

Kjarninn í boðskap Bahá'u'lláh er ákall um einingu, áheyrendurnir, allur heimurinn: „Látið sýn yðar spanna allan heiminn, fremur en yðar eigið sjálf“. Öld eftir andlát hans, hafa þessar kenningar byrjað að taka á sig mynd í samfélagi, sem er eins og sýnishorn af mannkyninu í heild, og hefur fest rætur í öllum heimshornum.

Tilvist bahá'í samfélagsins er sannfærandi dæmi um að mannkynið í öllum sínum margbreytileika getur lært að lifa og starfa eins og ein þjóð í landi sem spannar hnöttinn. Það setur jafnframt fram sannfærandi rök fyrir heiðarlegri og hleypidómalausri rannsókn á staðhæfingum þeirrar óviðjafnanlegu veru sem skapaði það með anda sínum og viðheldur því.