Frá Skógum í Þorskafirði, séð úr lofti. 

**Sönn hamingja**

Heiður og vegsemd alls sem til er í þessum heimi er háð vissum orsökum og aðstæðum.

Vænleiki, fegurð og fullkomnun jarðarinnar felst í því að regnskúrir vorsins þekja hana grænum gróðri, plönturnar spretta, blóm og jurtir vaxa, blómstrandi tré bera ferska og safaríka ávexti, garðar prýðast litskrúði, akrar og engi taka að gróa, sléttur og fjöll klæðast smaragðsgrænni skikkju, þorp og borgir búast skarti. Þetta er farsæld og hamingja steinaríkisins.

Mesta upphafning og fullkomnun jurtaríkisins felst í hávöxnu tré við ferskt rennandi vatn, mildur andvari berst um greinar þess og og sólin veitir því hlýju sína, garðyrkjumaðurinn fer um það græðandi höndum, það dafnar dag frá degi og ber ávexti. En raunveruleg farsæld þess og gleði felst í þróun þess yfir í ríki dýra og manna þar sem það leysir af hólmi næringarefnin sem líkamar dýra og manna hafa neytt.

Vegsemd dýraríkisins eru fullkomnir limir, líffæri og þróttur og að öllum þörfum þess sé sinnt. Þetta er hámark dýrðar þess, heiðurs og upphafningar. Mesta farsæld og hamingja dýrsins býr í grænum og grónum völlum, streymandi fersku vatni og í skógi fullum af lífi. Ef allt þetta veitist er ekki hægt að ímynda sér meiri farsæld dýrinu til handa. Ef fugl til að mynda gerir sér hreiður á hárri trjágrein í blómlegum skógi og hefur sér til fæðslu allt það fræ og vatn sem hann þarfnast væri hamingja hans og farsæld fullkomin.

En raunveruleg hamingja dýrsins felst í því að hverfa frá dýraríkinu yfir í ríki mannsins líkt og örverurnar sem fara inn í mannslíkamann með lofti og vatni, samlagast honum og endurnýja það sem líkaminn hefur eytt. Þetta er æðsti heiður og hamingja dýraríkisins og ekki er hægt að hugsa sér meiri vegsemd því til handa.

Þess vegna er augljóst að slík efnisleg vellíðan, þægindi og nægtir eru hæsta stig farsældar og hamingju fyrir steinefnin, plönturnar og dýrin. Og vissulega getur enginn auður, velmegun, þægindi eða vellíðan í okkar efnislega heimi jafnast á við ríkidæmi fuglsins sem hefur að heimili öll víðerni engja og fjalla, öll frækorn og uppskeru eru auður hans og næring, öll lönd, þorp, engjar, beitilönd, skóga og óbyggðir eign hans. Hver er þá ríkari - þessi fugl eða hinn auðugasti allra manna? Því sama hve mörgum frækonum fuglinn safnar í sarpinn eða gefur frá sér, gengur aldrei á auð hans og ríkidæmi.

Þá er ljóst að heiður og upphafning mannsins getur ekki eingöngu falist í efnislegum unaðssemdum eða jarðneskum ávinningi. Þessi efnislega farsæld og hamingja er að öllu leyti afleidd, en vegsemd mannsins felst fyrst og fremst í þeim dyggðum og ávinningi sem prýða mannlegan veruleika. Þær felast í guðdómlegum blessunum, himneskri hylli, innilegum kenndum, ást og þekkingu á Guði, menntun fólksins, skynvitum hugans og uppgötvunum vísindanna. Þær felast í réttlæti og jöfnuði, sannleika og velvilja, innra hugrekki og meðfæddri mannúð, verndun réttinda annarra og hollustu við heilagar skyldur sáttmála og samninga. Þær felast í grandvarri breytni við allar aðstæður, ást á sannleikanum undir öllum kringumstæðum, sjálfsafneitun í þágu allra manna, góðvild og samkennd með öllum þjóðum, hlýðni við kenningar Guðs, þjónustu við ríki himinsins, leiðsögn til handa öllu mannkyni og uppfræðslu allra kynþátta og þjóða. Þetta er hamingja og farsæld mannheims! Þetta er upphafning mannsins í hinu jarðneska ríki! Þetta er eilíft líf og himneskur heiður!

Þessar gjafir birtast þó ekki í veruleika mannsins nema fyrir himneskt vald og með guðlegum kenningum, því að þær eru aðeins á færi yfirskilvitlegs máttar. Einhver vottur þessarar fullkomnunar kann að birtast í heimi náttúrunnar, en hann er jafn hverfull og skammlífur og sólargeisli á vegg.

Þar sem vorkunnlátur Drottinn hefur krýnt höfuð mannsins svo skínandi djásni verðum við að leitast við að leiftrandi gersemar þess lýsi upp allan heiminn.

‘Abdu’l-Bahá – Some Answered Questions, kafli 15.